Naar School in Suriname.

Herinneringen uit een oude schoenendoos.


afbeelding: Marco Visser     Marco Visser | 7 april 2020.
    categorie: genealogie (stamboom)


Afbeelding: H.C. Pawel school, Groningen, Saramacca, Suriname (ca. 1980/1981)

(H.C. Pawel school, Groningen, Saramacca, Suriname (ca. 1980/1981))


Begin jaren tachtig van de vorige eeuw hebben we eventjes in Suriname gewoond. Bovenstaade foto is genomen bij de ingang van de H.C. Pawel school in Groningen. Nee, niet Groningen in Nederland, maar Groningen in Saramacca, Suriname.

School

De schooltijden waren van (voor zover ik het me kan herinneren) van 07:30-12:30. Je kreeg overigens wel het nodige huiswerk mee!

Van het huis van mijn grootouders was het een eindje lopen naar de busstop waar de schoolbus ons en oppikte. De bussen waren overigens niet van het type "net uit de showroom". De route ging langs diverse scholen en onze school was dacht ik één van de laatste. De lagere school lag bijna aan de Saramacca Rivier.

Het hoofdgebouw had de vorm van een L. De gebouwen waren opgetrokken van hout. De school had ook een soort van gymzaal (werd die ooit wel eens gebruikt???).
En ehh... het kantoor van de directeur. Naar zijn kantoor gestuurd worden was meestal geen goed teken. Ik kan je verzekeren dat Surinaamse scholen een heel stuk strenger zijn dan Nederlandse scholen.

Het schoolplein bestond voornamelijk uit zand. Ook kan ik me nog herinneren dat er een soort moestuintje was. Een andere gebeurtenis die ik me nog kan herinneren was dat er op een dag een hoge regeringsmeneer de school met een bezoekje kwam vereren. Die dag hebben we niet zoveel in de schoolbanken gezeten, maar moesten we alles schoonmaken: vegen, onkruid wieden et cetera. Maar we zijn dan wel op tv geweest.


Afbeelding: Vlag van Suriname

(De vlag van Suriname)


Voordat de school begon werd het volkslied gezongen en de vlag gehesen. De ene dag in het Nederlands de andere keer in het Surinaams. Hierna was het netjes in de rij voor de klas staan en wachten tot de juffrouw of meester het teken gaf dat je de klas in mocht gaan.

De lokalen deden wat spartaans aan. Er stond 1 houten kast voor de schoolspullen en het bureau van de onderwijzer(es). De schoolbanken waren van het type "oud hollands": Een houten bank met daarvoor het schrijfblad - compleet met uitsparing voor het inktpotje. We gebruikten overigens wel gewoon pen en papier. Voor de ramen zat geen glas maar een soort gaas (voor de ventilatie).

Van thuis kreeg je vaak wat geld mee om in de pauze iets lekkers te kopen. Het winkeltje was niet ver van school en niet altijd even makkelijk bereikbaar - je moet er wat voor over hebben.

Aan het einde van de dag kregen we huiswerk mee en was het wachten op de schoolbus. Het kwam ook wel eens voor dat de bus niet kwam opdagen. Bussen zijn soms net mensen. Dan zat er niets anders dan naar huis te lopen. En dat was best wel een eindje! Maar samen met je vriendjes was het minder erg.(-;

Nog een prettige dag.

Marco Visser


Vergelijkbare artikelen


Bovenkant Pagina (Top)